Anne ve babamız bir ağaç gibi toprağa salınmış köklerimizmiş meğer.

Ayakta durabilişimizin sağlanması köklerimizin derinlere inişi imiş .

 

Köklerimden biri kopmuş , savruldum savrulacağım .

Sallanıyorum bir sağa bir sola.

 

Çocukluğum gitmiş , güvenim .

Yere sağlam basışım.

 

Büyüdüğüm kadar savruluşum.

Koptum kopacağım...